Striking The Palace (2024) ซับไทย
.jpeg "Striking The Palace (2024) ซับไทย")
5.4
Striking The Palace (2024) หนังแนวดรามาสังคมแรงงาน กำกับและร่วมเขียนบทโดย Nessim Chikhaoui ร่วมกับ Hélène Fillières นำแสดงโดย Lucie Charles-Alfred, Corinne Masiero, และ Marie-Sohna Condé เรื่องราวพาผู้ชมเข้าไปสำรวจโลกเบื้องหลังความหรูหราของโรงแรมระดับห้าดาวในกรุงปารีสผ่านสายตาของหญิงสาววัย 20 ปีที่เพิ่งเข้ามาทำงานเป็นแม่บ้านในโรงแรมแห่งหนึ่ง หนังตั้งคำถามถึงความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ ระบบจ้างงานแบบเหมและคุณค่าของแรงงานที่มักถูกมองข้าม แม้ผู้เข้าพักจะได้สัมผัสกับบริการระดับสูงแต่เบื้องหลังกลับเต็มไปด้วยแรงงานที่ทำงานหนักเกินกำลังและแทบไม่มีตัวตนในสายตาของผู้คน หนังเลือกเล่าเรื่องด้วยน้ำเสียงเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยพลังของการต่อสู้เพื่อศักดิ์ศรีและความเป็นธรรม
อีวา หญิงสาววัย 20 ปี ได้งานเป็นแม่บ้านในโรงแรมหรูใจกลางกรุงปารีส สำหรับเธองานนี้คือโอกาสที่จะช่วยให้ชีวิตมั่นคงขึ้น แต่เมื่อเริ่มทำงานจริงเธอกลับพบว่าความหรูหราที่ผู้เข้าพักได้เห็นนั้นถูกสร้างขึ้นบนความเหนื่อยล้าของคนอีกกลุ่มหนึ่งที่แทบไม่มีใครมองเห็น อีวาได้รู้จักกับซาฟิเอตู, จาอัว, ไวโอเล็ตต์, และ ซิโมน เพื่อนร่วมงานที่ต่างมีภูมิหลังและปัญหาชีวิตต่างกัน แต่มีสิ่งหนึ่งเหมือนกันคือการต้องทำงานหนักเพื่อค่าแรงที่ไม่สอดคล้องกับภาระงาน หญิงสาวเหล่านี้ต้องเร่งทำความสะอาดห้องพักจำนวนมากภายในเวลาจำกัด รับมือกับคำสั่งที่กดดันจากหัวหน้างานและต้องรักษามาตรฐานระดับสูงของโรงแรมที่ค่าห้องพักหนึ่งคืนอาจสูงกว่ารายได้ทั้งปีของพวกเธอบางคนเสียอีก สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายเมื่อหลายคนไม่ได้เป็นพนักงานของโรงแรมโดยตรงแต่ถูกจ้างผ่านบริษัทรับเหมาทำให้ไม่มีอำนาจต่อรองและถูกเลิกจ้างง่าย เมื่อความไม่พอใจสะสมมากขึ้นกลุ่มแม่บ้านจึงเริ่มรวมตัวกันเรียกร้องสิทธิและสภาพการทำงานที่เป็นธรรม การประท้วงค่อย ๆ ขยายตัวจากเสียงบ่นในห้องพักพนักงานไปสู่การนัดหยุดงานหน้าประตูโรงแรม และเพื่อดึงดูดความสนใจจากสังคม พวกเธอได้คิดวิธีประท้วงที่สร้างสรรค์ด้วยการจัดแฟชั่นวีคของตัวเองโดยเปลี่ยนชุดยูนิฟอร์มธรรมดาให้กลายเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้เพื่อศักดิ์ศรี
ในด้านการเล่าเรื่องหนังใช้โครงสร้างแบบดรามาสังคมร่วมสมัยที่เน้นชีวิตประจำวันของตัวละครทำให้ผู้ชมค่อย ๆ ซึมซับความเหนื่อยล้าและความกดดันของเหล่าแม่บ้านได้เป็นธรรมชาติ งานโปรดักชันมีจุดเด่นตรงการสร้างความแตกต่างระหว่างโลกสองใบคือความหรูหราของโรงแรมกับพื้นที่พักพนักงานอันคับแคบ มุมกล้องจับภาพการทำงานซ้ำ ๆ เช่น การเปลี่ยนผ้าปูที่นอน การขัดห้องน้ำ หรือการลากรถเข็นทำความสะอาด แสงและสีของหนังเลือกใช้โทนขาว เทา และสีทองของโรงแรมหรู ตัดกับสีหม่นช่วยเน้นประเด็นความเหลื่อมล้ำได้อย่างชัดเจน ด้านเสียงหนังใช้เสียงเครื่องดูดฝุ่น เสียงรถเข็น และเสียงในโรงแรมเป็นส่วนสำคัญของบรรยากาศ ขณะที่เอฟเฟ็กแทบไม่มีบทบาทเพราะหนังต้องการความสมจริงมากกว่าความหวือหวา อย่างไรก็ตามจุดอ่อนของหนังคือจังหวะการดำเนินเรื่องค่อนข้างช้าและถึงแม้ฉากแฟชั่นวีคช่วงท้ายจะช่วยเพิ่มพลังและสีสันแต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้หนังโดดเด่นไปกว่าเรื่องอื่น เราจึงขอให้คะแนนที่ 5.4/10
7.4
