Previously Saved Version (2024) บันทึกความทรงจำข้ามดวงดาว
 บันทึกความทรงจำข้ามดวงดาว.jpg "Previously Saved Version (2024) บันทึกความทรงจำข้ามดวงดาว")
4.8
Previously Saved Version (2024) บันทึกความทรงจำข้ามดวงดาว เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟ ระทึกขวัญ และโรแมนติกเชิงจิตวิทยา กำกับโดย Kei Ishikawa นำแสดงโดย Hideaki Itô รับบท นาโอกิ (Naoki) และ Yûko Araki รับบท มายูมิ (Mayumi) เรื่องราวพาผู้ชมเดินทางสู่โลกอนาคตในปี 2200 ที่เทคโนโลยีสามารถดัดแปลงความทรงจำของมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์ จนเส้นแบ่งระหว่างความจริง ความรัก และการครอบครองเริ่มเลือนหาย หนังหยิบประเด็นความสัมพันธ์ของคนสองคนมาผสมกับเทคโนโลยีล้ำยุคได้อย่างน่าสนใจ พร้อมสร้างบรรยากาศชวนอึดอัดและชวนตั้งคำถามตลอดการรับชม
นาโอกิและมายูมิคู่รักสุดเพอร์เฟกต์ที่ดูเหมือนจะมีความสุขที่สุดในโลก พวกเขาอาศัยอยู่ในบ้านพักตากอากาศสุดหรูบนสถานีอวกาศนอกโลกในอนาคตอันห่างไกล นาโอกิรักภรรยาคนนี้มากจนยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ชีวิตคู่ของพวกเขาราบรื่นและเต็มไปด้วยรอยยิ้มในทุก ๆ วัน แต่ทว่าความอบอุ่นเหล่านั้นมันกลับเริ่มแปลกประหลาดขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อมายูมิเริ่มรู้สึกตัวว่าความทรงจำบางส่วนของตัวเองดันขาดหายไป และมักจะมีภาพหลอนแปลก ๆ โผล่เข้ามาในหัวอยู่ตลอดเวลา ความจริงอันน่าขนลุกมันอยู่ตรงที่มายูมิแอบไปขุดคุ้ยจนพบว่าตัวเองในตอนนี้ไม่ใช่คนเดิม แต่เป็นร่างหุ่นยนต์แอนดรอยด์ที่โดนนาโอกิรีเซ็ตระบบและลบความทรงจำซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึง 99 ครั้ง ทุกครั้งที่มายูมิเริ่มแสดงพฤติกรรมที่ไม่ตรงตามอุดมคติหรือเริ่มไม่น่ารักในสายตานาโอกิก็จะโดนฆ่าทิ้งแล้วกดรีโหลดดึงเอาข้อมูลความทรงจำเวอร์ชันเก่าที่เคยบันทึกไว้ (Previously Saved Version) กลับมาใส่ในร่างใหม่ เพื่อให้มายูมิกลายเป็นภรรยาที่แสนดีและว่าง่ายอยู่ตลอดไปตามที่นาโอกิต้องการ ความกดดันพุ่งทะยานเมื่อมายูมิในร่างที่ 100 เริ่มรู้เท่าทันแผนการทั้งหมดและพยายามหาทางหลบหนีออกจากสถานีอวกาศปิดตายแห่งนี้เพื่อทวงคืนชีวิตและตัวตนที่แท้จริงของตัวเองกลับคืนมา ท่ามกลางการจับตาดูอย่างใกล้ชิดของนาโอกิที่เริ่มระแคะระคายและพร้อมจะกดปุ่มลบความทรงจำของเธอทิ้งอีกเป็นครั้งที่ 101 ได้ทุกเมื่อ แล้วสุดท้ายมายูมิจะสามารถฝ่าระบบรักษาความปลอดภัยสุดไฮเทคและหนีรอดจากเงื้อมมือของสามีจิตวิปริตคนนี้ได้สำเร็จไหม หรือเธอจะต้องถูกลบตัวตนและกลายเป็นตุ๊กตาไร้ชีวิตที่ติดอยู่ในวังวนบันทึกความทรงจำข้ามดวงดาวนี้ไปตลอดกาล
ฮิเดะถ่ายทอดบทบาทนาโอกิความหล่อเนี้ยบใส่แว่นที่แฝงความจิตและเยือกเย็นออกมาได้น่าขนลุกมาก แววตาที่ดูอบอุ่นแต่ซ่อนความบงการอยู่ตลอดเวลาทำให้เราอินและรู้สึกอึดอัดตามได้ไม่ยากเลย ส่วนยูโกะที่รับบทเป็นมายูมิก็แสดงดีมาก ถ่ายทอดความสับสน ความหวาดกลัว และความเด็ดเดี่ยวของคนที่เพิ่งรู้ว่าตัวเองเป็นแค่หุ่นยนต์แอนดรอยด์ออกมาได้อย่างมีมิติ เคมีของทั้งสองคนรับส่งความตึงเครียดปนความโรแมนติกแบบหลอน ๆ ออกมาได้เรียลและน่าติดตามสุด ๆ ตรงตามฟีลภาพโปสเตอร์และหน้าตาตื่นตระหนก งานภาพและมุมกล้องของเรื่องนี้ทำออกมาได้ล้ำยุคและสวยงามตระการตามาก มีการใช้มุมกล้องแช่นิ่งสไตล์มินิมอลเพื่อขับเน้นความอ้างว้างโดดเดี่ยวบนสถานีอวกาศ สลับกับมุมกล้องระยะใกล้เพื่อจับผิดความผิดปกติทางอารมณ์ของตัวละคร โทนสีของภาพเน้นสีขาวโพลน สีเงิน และแสงไฟนีออนโทนเย็นที่ดูสะอาดสะอ้านแต่แฝงไปด้วยความอึดอัดเย็นชา ขับเน้นมู้ดแอนด์โทนความไซไฟระทึกขวัญชวนหวาดระแวงออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม ฉาก บ้านลอยฟ้าและวิวอวกาศนอกหน้าต่างจัดวางพร็อพได้เนี๊ยบและดูหรูหรา เอฟเฟกต์ซีจีโลกอนาคตและงานเทคโนโลยีทำออกมาเนียนตา ซาวด์ประกอบแนวเสียงสังเคราะห์เบา ๆ คอยบิ้วต์ความไม่น่าไว้วางใจให้เสียวสันหลังได้ตลอดเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นงานไซไฟทริลเลอร์แนวจิตวิทยาขยี้ความสัมพันธ์ที่ทำออกมาได้สดใหม่ พล็อตเรื่องการลบความทรงจำวนลูปทำได้น่าสนใจ ดำเนินเรื่องชวนให้คิดตามและตั้งคำถามเกี่ยวกับคุณค่าของชีวิตและความรักที่แท้จริง แม้ช่วงกลางเรื่องจังหวะการเล่าจะมีความเนือยและเน้นบทสนทนาเยอะไปนิด จนทำให้ตัวเลขคะแนนเฉลี่ยบนเว็บเกาะกลุ่มค่อนไปทางต่ำตามที่แสดงบนหน้าเว็บ แต่ถ้าเน้นดูความกดดัน งานภาพอวกาศสวย ๆ และพล็อตหักเหลี่ยมเฉือนคมจิตวิทยา บอกเลยว่าเรื่องนี้ตอบโจทย์และเสิร์ฟความบันเทิงให้ได้ดีทีเดียว เราขอให้คะแนน 4.8/10
8.7
